Levensdromen

Sommige dromen hebben een enorme reikwijdte en impact. Ze blijven je niet alleen je hele leven bij, maar ze blijven op de één of andere manier ook je hele leven relevant en werkzaam. Als een medicijn dat om de zoveel tijd een bepaalde dosis werkzame stof afgeeft. Of als een trouwe metgezel die met je is op de weg die je gaat. Soms op de achtergrond, soms op de voorgrond. Levensdromen hebben de potentie om je leven te veranderen. Ze raken aan grote levensthema’s en cruciale gebeurtenissen.

Grote dromen

Bij het ITIP noemen we deze dromen ook wel grote dromen. Ik krijg zo’n droom tijdens mijn studententijd. Deze droom is zó anders dan mijn andere dromen, dat ik hem lang aan niemand vertel. Eerst, omdat ik zelf niet begrijp wat er in de droom met me gebeurt. Later, omdat het voelt alsof het belangrijk is dat ik me eerst zelf tot deze droom leer verhouden. Zonder bemoeienis van buitenaf. 

Groen licht

Ik droom dat ik op mijn rug in bed lig en word omringd door helder, groen licht. Langzaam stijg ik op, nog steeds in diezelfde liggende houding. Ik beleef het alsof het echt gebeurt. Eenmaal ‘boven’ sta ik oog in oog met een Indiase vrouw. Ze straalt een bovenmenselijke hoeveel licht, liefde en kracht uit. Met haar armen wijd open zegt ze: “Jij hoort bij ons.” Iedere vezel in mijn lijf vertelt me dat ik niets liever wil dan haar armen om me heen voelen. Op het moment dat ik naar haar toe wil bewegen word ik echter plotseling overweldigd door een enorme angst. Het voelt alsof de kracht van deze vrouw zó groot is, dat hij mij niet alleen volledig kan omarmen, maar ook volledig kan vernietigen. Ik val in één klap terug op mijn bed en schrik wakker.

De eerste coherente gedachte die in me opkomt is: “zonder angst had ik in deze droom in één keer de beweging kunnen maken, waar ik nu mijn hele leven over zal moeten doen.” Ik begrijp hier verstandelijk gezien helemaal niets van, maar het voelt als een vaststaand feit.

Diepe indruk

Deze droom maakt een dusdanig diepe indruk op me, dat ik me op dat moment niet kan voorstellen dat ik ooit nog iets zal dromen dat meer indruk op me zal maken. In de periode vlak na deze droom voel ik me voornamelijk dankbaar. Met name de zin ‘jij hoort bij ons’ vindt zijn weg naar binnen en vormt daar een woordeloos fundament. Waar ik precies bij hoor is me niet duidelijk, maar dat ik verbonden ben met iets dat mijn eigen bestaan draagt en overstijgt en dat dit iets goeds is, is helder. Aangezien groen voor mij de kleur van het hart is, zet de droom me aan om mijn hart te volgen. Ik stop met mijn rechtenstudie en ga psychologie studeren.

Wat was er gebeurd als…

Naast de dankbaarheid die ik voel, blijf ik het aanvankelijk jammer vinden dat ik tijdens het dromen zo angstig werd dat de droom stopte. Regelmatig vraag ik me af wat er was gebeurd als ik niet bang geworden was. Hier komt opmerkelijk genoeg pas verandering in als ik veel later in mijn leven last krijg van angstklachten. Pas dan krijgt door de angst heen bewegen en niet terugvallen in bed op een heel concreet niveau betekenis. 

Demonen of Engelen

Of ik in de periode dat ik me angstig voelde heb gevochten met mijn demonen of met mijn engelen (of met allebei) weet ik niet. Maar één ding weet ik wel: ik ben de lieve, wijze collega die mij destijds deze tekst van Khalil Gibran stuurde nog steeds dankbaar:

Ze zeggen dat een rivier beeft van angst voordat ze de zee in stroomt. Ze kijkt terug naar de weg die ze heeft afgelegd. Van de toppen, de bergen, de lange kronkelende weg die door bossen en dorpen gaat en ziet voor zich zo’n uitgestrekte oceaan dat erin stromen niets anders lijkt dan voor altijd verdwijnen. Maar er is geen andere weg. De rivier kan niet terug. Niemand kan terug. Teruggaan is onmogelijk in het bestaan. De rivier moet het risico nemen en de oceaan in stromen. Pas wanneer ze de oceaan in stroomt zal de angst verdwijnen, want pas dan zal de rivier weten dat ze niet op het punt staat te verdwijnen in de oceaan, maar om oceaan te worden.

Voor- in plaats van achteruit

Het lezen van deze tekst raakt me diep. Ik realiseer me dat ik vooruit moet bewegen en niet, zoals in de droom, weer terug moet vallen op mijn bed. De angst wijkt en maakt plaats voor een ommekeer in mijn leven. Ik volg wederom mijn hart en ga met het ITIP samenwerken. Mijn leven wordt daar overigens niet per se makkelijker door. Met name in het begin voelt het alsof ik continu beproefd word op de bereidheid en de moed om voor- in plaats van achteruit te bewegen als ik iets (te) spannend vind. 

Op een bepaalde manier maak ik in deze fase van mijn leven de beweging die ik in de droom en tijdens die angstige periode nog niet kon maken. Niet als iets dat op een gegeven moment lukt en dan ook klaar is. Maar meer als een beweging die ik steeds opnieuw moet maken en waar mijn droom me wonderlijk genoeg lang geleden al een leidraad voor heeft aangereikt.

Verbondenheid als antwoord

Als ik ergens lees dat één van de oprichters van het ITIP ooit heeft gezegd dat je schaduw vanaf het moment dat je je op het licht richt niet meer voor, maar achter je valt, word ik emotioneel. En weer komt die droom uit mijn studententijd in me op. Deze keer voelt het alsof de droom de keuze voor het werk dat ik doe bestendigt. Het geeft me de kracht en de motivatie om dat wat ik spannend vind aan te gaan en niet weg te bewegen. Misschien is je met hart en ziel verbinden met het licht wel het beste antwoord op alles wat donker en moeilijk is in deze wereld.

Heb je zelf een grote droom gehad?

Ervaar dan allereerst eens welke werking er van deze droom uit gaat zonder te proberen de droom verstandelijk te begrijpen. Kijk ook eens op welke momenten in je leven deze droom spontaan weer in je opkomt. Onderzoek hoe de inhoud van de droom relateert aan wat er op dat moment speelt in je leven en probeer daar actief iets mee te doen. In de interactie tussen jou en de droom kan zich zomaar iets vormen dat een bron van hulp is op je levenspad!

Door: Mariëlle Borst

P.S. Heb je eerder trajecten gevolgd bij het ITIP en voel je er voor om deel te nemen aan de ITIP Dromenopleiding? We starten 28 mei 2026 en er zijn nog enkele plekken vrij. Klik hier voor meer informatie.